Hoofdstuk 2.5

Waarschijnlijk lag het aan de drank maar ik had een volledig vertrouwen in hem toen hij eerst in zijn lip, daarna in de mijne sneed om dan zo met elkaar te zoenen... Een vertrouwenskus had hij het genoemd... Nu waren we één, bloedbroeders, we gaven elkaar volledig in lichaam en geest...

Opstaan met een kater is nooit leuk, vooral als je net dé nacht van je leven hebt beleefd... Nog even wat namijmeren over de kus en hoe we kort daarop ons liefdesspel in zijn hotelkamer verlegden. Hoe mijn nog witte huid zijn bruingetinte huid aanraakte . Hoe zijn handen me hadden betast en gestreeld en hoe hij met zijn vingers grote lijnen en cirkels tekende over mijn borst en rug...

Ik probeerde recht te komen. Mijn hoofd was net een blok lood die ik bijna onmachtig probeerde op te tillen... Hij lag niet meer naast me maar zwaaide net uit de badkamerdeur, fris en fantastisch... "God", zei ik, "wat heb ik allemaal gedronken gisteren?" "Ik denk dat je je beter zou afvragen wat je niet hebt gedronken, dat maakt de lijst aanzienlijk korter", antwoordde hij en een brede glimlach ontblootte zijn parelwitte tanden... "Lach maar, jij" en ik ploftte terug op mijn rug... "Komaan" zei hij, "ik help je wel even"...